ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΕΛΙΚΑ;

Το καλοκαίρι, ημερολογιακά τουλάχιστον έχει περάσει…

Και μαζί με τον Σεπτέμβρη, έρχεται και η επιστροφή στην κανονικότητα.. Εκτός από το τέλος των διακοπών και το άνοιγμα των σχολείων, το φθινόπωρο με την πτώση των φύλλων, είθισται να προμηνύει την έναρξη. Νέοι στόχοι εισέρχονται κι ο αγώνας για να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματοποίηση των ονείρων μας ξεκινά.

Και τα όνειρα του καθενός ποικίλουν, αν μη τι άλλο, σε επαγγελματικό, οικογενειακό, οικονομικό, προσωπικό επίπεδο και πόσα πολλά ακόμη…

Η επίγευση που αφήνει η κατάκτηση κάθε ενός στόχου, είναι και ο απώτερος σκοπός του… η ευτυχία.

Υπάρχει; και τι είναι τελικά η ευτυχία;

Ίσως είναι και ο μόνος ορισμός που δεν μπορεί να αποδοθεί απόλυτα, γιατί για τον καθένα μας η ευτυχία είναι υποκειμενική.

Αυτό αυτομάτως δημιουργεί την υποψία :“μήπως τελικά είναι μια ψευδαίσθηση”; Και όχι, δεν το λέω για να την υποτιμήσω, αντιθέτως για να καταλήξω πως υπάρχει παντού… αρκεί να μην την ταυτίζουμε αποκλειστικά και μόνο με συγκεκριμένες συνθήκες, καταστάσεις ή βιώματα.

Από την πιο μικρή και ασήμαντη λεπτομέρεια της καθημερινότητας, ως και τις πιο μεγάλες και σημαντικές καταστάσεις που ζούμε, δεν είναι καθόλου δύσκολο να εντοπίσουμε έναν λόγο να χαμογελάσουμε και να νιώσουμε τυχεροί, ακόμη και μέσα από δυσάρεστα γεγονότα. Ο κόπος από μόνος του δεν αρκεί, αν δεν έχεις και τα μάτια ανοιχτά χωρίς παρωπίδες.

Μπορεί ακριβής ορισμός εν τέλει να μην υπάρχει, αλλά το σίγουρο είναι πως ο άμεσος τροφοδότης της ευτυχίας μας είναι οι πέντε μας αισθήσεις! Για σκεφτείτε… πόση ευφορία μπορεί να μας προκαλέσει ένα άγγιγμα, μια μυρωδιά, ένα βλέμμα, ένα τραγούδι, ακόμη κι ένα φαγητό!

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ρωτήσει κάποιος: Υπάρχει τελικά ευτυχία; Η ζυγαριά θα κλίνει προς το ΝΑΙ…

Author

Αιμιλία

Author's archive