Σύγκριση: Ο κλέφτης της χαράς…
Written by Αιμιλία on June 16, 2026
Μια συνήθεια, όχι και τόσο καλή, που έχουμε όλοι τα τελευταία χρόνια, είναι το “σκρολάρισμα”… Κοινώς η αφιέρωση χρόνου μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή και στο διαδίκτυο γενικότερα.
Καθώς βρισκόμουν σε μια τέτοια κατάσταση, το μάτι μου έπεσε σε μια ανάρτηση που έλεγε: ” Η σύγκριση είναι ο κλέφτης της χαράς μας”. Δεν θα εστιάσω στο τί αφορούσε. Αλλά στο βάθος και εύρος αυτής της έκφρασης…
Από μικρά παιδιά ακόμη, μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία, η οποία συνήθως ξεκινά ασυνείδητα τις περισσότερες φορές από τους γονείς…. Για τους βαθμούς στο σχολείο , την εμφάνιση, την συμπεριφορά, αργότερα την δουλειά, την οικονομική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση και πολλά πολλά ακόμη…
Συμφωνώ πως ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Όπως επίσης και πως η συνεχής προσπάθεια για βελτίωση δεν πρέπει να σταματά ποτέ. Ναι, φυσικά. Να γινόμαστε καλύτεροι, όμως από ποιόν; Από τον διπλανό μας; Όχι βέβαια… Μόνο από τον εαυτό μας! Δεν επιτρέπεται να αναιρούμε την μοναδικότητα μας. Κι ο λόγος; Πολύ απλός: Μας στερούνε ή και στερούμε την χαρά της ζωής κι αυτό δεν το αξίζει κανείς.
Δεν μας αρέσει το φεγγάρι μόνο όταν είναι γεμάτο, στην Πανσέληνο. Αλλά και όταν είναι μισό, γιατί κάθε του φάση είναι πανέμορφη. Ο καθένας μας είναι όμορφος, ικανός, ταλαντούχος, ξεχωριστός… Σκεφτείτε για παράδειγμα πόση χαρά θα πάρει ένα παιδί αν αντί να συγκριθούν οι βαθμοί του με αυτούς του καλύτερου μαθητή, να επιβραβευθεί για την προσπάθεια που έχει κάνει. Δυστυχώς πολλές φορές αναλώνουμε την όποια θετική μας ενέργεια με αρνητικό τρόπο.
Ο καθένας μας είναι μοναδικός, με τις δικές του δεξιότητες, προτιμήσεις, κλίσεις, απόψεις, όπως και το δικαίωμα να χαίρεται τη ζωή του, χωρίς να βλάπτει κανέναν φυσικά, με όσα μέσα έχει και μπορεί.
Δύο απορίες βασανίζουν το μυαλό μου… πόσο ύπουλο χτύπημα κάτω από την ζώνη είναι αυτός ο ψυχολογικός πόλεμος της σύγκρισης; Και δεύτερον, για ποιο λόγο να επιτρέπουμε αυτό να συμβαίνει;
Όλοι μας έχουμε βρεθεί και στις δύο θέσεις, έστω και για μία φορά στη ζωή μας…
Μήπως τελικά, πριν συγκρίνουμε ή συγκριθούμε, με τον οποιοδήποτε τρόπο, όση καλή διάθεση κι αν υπάρχει, οφείλουμε να κοιτάξουμε τον άλλον κατάματα, να έρθουμε στην θέση του και να αναγνωρίσουμε αυτό το κάτι που τον κάνει ξεχωριστό;
Ακόμη κι αν αυτός ο άλλος είναι ο ίδιος μας ο καθρέφτης…
Reader's opinions
Leave a Reply
You may also like
Continue reading
President Alejandro On June 17, 2026 at 12:54 am
Η πιο όμορφη σύγκριση είναι εκείνη που κάνουμε εμείς (και μόνο εμείς) με τον παλιότερο εαυτό μας όταν μετά από μεγάλη προσπάθεια και γνωρίζοντας ολόκληρη τη διαδρομή, αναγνωρίζουμε κάτι που βελτιώσαμε τελικά σε εμάς.
Άλλο ένα πολύ όμορφο άρθρο!
Αιμιλία On June 17, 2026 at 9:40 pm
Η πιο όμορφη πράγματι και ακόμη ομορφοτερη όταν το αποτέλεσμα της σύγκρισης επιβεβαιώνει πως όλη αυτή η διαδρομή ήταν η καλύτερη επιλογή σε όσα σταυροδρόμια συναντήσαμε κι ας μην ηταν η ευκολότερη…
lengolas On June 17, 2026 at 8:48 pm
Έτσι είναι Αιμιλία, η σύγκριση με άλλους χαρακτήρες προκαλεί ενοχές και κόμπλεξ είτε κατωτερότητας, είτε ανωτερότητας με άλλες προεκτάσεις στο μέλλον (ναρκισσισμός, ζήλεια,ανηδονία κτλ). Η σύγκριση είναι χρήσιμη σε πράγματα και καταστάσεις που θα σε βοηθήσουν να εξελιχθείς. Πάρα πολύ ωραίο άρθρο και πάρα πολύ ωραία συζήτηση που προκύπτει μετά. Αυτός ο σταθμός είναι ο πιο διαδραστικός σταθμός που υπάρχει αυτή την στιγμή με όμορφους και ταπεινούς ανθρώπους ❤️
Αιμιλία On June 17, 2026 at 9:32 pm
Αυτό ακριβώς…το αύριο, το μέλλον, ειναι ο θέρος αυτων που σπέρνουμε σήμερα.. Σε ευχαριστώ lengolas!
Tea_Lanes On June 18, 2026 at 11:02 pm
Love you! Μου ξύπνησες πολλά που θα στα στείλω καθώς δεν μπορώ να σχολιάσω με βίνετο ή άρθρο!