Η Δύναμη του Βιώματος

Καλά τα βιβλία, καλές και οι σπουδές αλλά πόσο πιο χρήσιμη μπορεί να σου φανεί στη ζωή η εμπειρία που θα αποκομίσεις από το να ζήσεις εσύ ο ίδιος κάτι? Δηλαδή αυτό που ονομάζουμε κοινώς βίωμα.

Θέλετε να το πιάσουμε από τις προσωπικές μάχες που δίνει ο καθένας μας για να φτάσει στην ενηλικίωση του; Γιατί αν δεν πληγωθείς, δεν παλέψεις για την ανεξαρτησία σου φεύγοντας από την πολλές φορές υπερπροστατευτικη αγκαλιά των γονιών σου ή δε διεκδικήσεις τα θέλω σου και δεν υποστηρίξεις τις απόψεις σου πως θα εξελιχθείς σαν άνθρωπος; Πως θα διαμορφώσεις την προσωπικότητα σου; Είναι μάχες που οφείλεις να δώσεις και πρέπει να γίνουν και στην κατάλληλη ηλικία.

Θέλετε πάλι να το πιάσουμε από την βίωση κάποιας τραυματικής εμπειρίας? Πόσο πολύ θα βοηθούσε το άνοιγμα ενός διαλόγου με κάποιον θεραπευτή για αυτήν με στόχο την αποβολή της όποιας ντροπής νιώθει το θύμα και του καταλογισμού των ευθυνών στον πραγματικό ένοχο δηλαδή τον θύτη;Θαρρώ πως αυτό θα βοηθούσε πολύ στην επούλωση του τραύματος και τότε το άτομο θα έβγαινε πιο δυνατό ακόμα και αν δεν το πίστευε την ώρα που πρωτοκαθοταν στην πολυθρόνα γεμάτο δισταγμό και φόβο.

Τέλος θέλετε να το πιάσουμε από την εμφάνιση κάποιας ασθένειας στην πορεία της ζωής μας; Είτε σε κάποιον δικό μας άνθρωπο είτε πόσο μάλλον σε εμάς τους ίδιους; Πόσα πολλά θα μπορούσε να μας διδάξει η μάχη με αυτή και η σωστή αντιμετώπιση της; Πλήθος πραγμάτων θα πω εγώ ορμώμενη και απο το δικό μου βίωμα και το πόσο με εξέλιξε σαν άνθρωπο όταν έφτασα στο στάδιο της αποδοχής μετά από αρκετό καιρό.

Το βίωμα λοιπόν πιστεύω πως είναι μία ισχυρή δύναμη που έχουμε και είναι στο χέρι μας πως θα την αξιοποιησουμε. Θα το δούμε ως εμπόδιο στη ζωή μας μεμψιμοιρωντας για το υπόλοιπο της; Ή θα το δούμε σαν εφόδιο για τις επόμενες μάχες της ζωής μας;