Author: Λίνα Αληχανίδου
Χαλαρά scrollάρω στο Instagram — ξέρεις, αυτό το αθώο «μπαίνω για πέντε λεπτά» που κρατάει μισή ώρα — και πέφτω πάνω σε ένα βίντεο. Ένας τύπος εξηγεί «πώς λειτουργεί το αρσενικό μυαλό». Σύμφωνα με τη θεωρία του, οι άντρες, μέσα στα πρώτα λεπτά που γνωρίζουν μια γυναίκα, την τοποθετούν σε μία από τις εξής τρεις […]
Ο Ιανουάριος, οι συχνότητες και η χρονιά που δεν ξεκινά με λίστες Υπάρχει κάτι σχεδόν συγκινητικό στον τρόπο που κάθε Γενάρη πιστεύουμε — με απόλυτη σοβαρότητα — ότι από Δευτέρα γινόμαστε άλλοι άνθρωποι. Πιο οργανωμένοι. Πιο πειθαρχημένοι. Πιο «φέτος θα το κάνω σωστά». Kατεβάζουμε εφαρμογές παραγωγικότητας, βάζουμε στόχους με bullet points και αισιοδοξία που […]
Υπάρχουν μέρες που το μυαλό μας μοιάζει με αεροδρόμιο. που δεν κλείνει ποτέ. Αεροπλάνα σκέψεων απογειώνονται, προσγειώνονται, κάνουν κύκλους, χάνουν πύλες, χτυπάνε καθυστερήσεις… κι εμείς εκεί, στη μέση, προσπαθούμε να πούμε «όλα καλά». προσπαθούμε να είμαστε «ήρεμοι» ενώ μέσα μας γίνεται κυκλοφοριακό χάος. Και κάπου εκεί ανάμεσα στα πρέπει, στα μηνύματα στο κινητό και […]
ή γιατί η χαρά χρειάζεται χρόνο, καφέ και λίγο λιγότερο scroll Αν η ζωή μας είχε ήχο, πιθανότατα θα ακουγόταν σαν ειδοποίηση κινητού: “ντιν!”. Ντιν! ένα μήνυμα. Ντιν! ένα νέο like. Ντιν! ένα ακόμη βίντεο που «πρέπει» να δεις πριν κοιμηθείς. Κάπου ανάμεσα στα «ντιν» χάσαμε την αίσθηση του χρόνου και μαζί της, τη […]
Αν η αγάπη ήταν εφαρμογή, σίγουρα θα είχε φίλτρα, notifications και επιλογή “αναίρεση αποστολής μηνύματος στις 2 π.μ.”. Αλλά δυστυχώς — ή ευτυχώς — δεν είναι. Κι όμως, ζούμε σαν να είναι. Ψάχνουμε τον “τέλειο” σύντροφο όπως ψάχνουμε σειρά στο Netflix: κάτι που να μας συνεπάρει από το πρώτο λεπτό, να έχει ρυθμό, χημεία, βάθος […]
Η μυστική ζωή της κυριακάτικης μελαγχολίας Κάπου ανάμεσα στο τελευταίο ποτό του Σαββάτου και στον ήχο του ξυπνητηριού της Δευτέρας, υπάρχει ένα περίεργο φαινόμενο που δεν περιγράφεται σε καμία ιατρική εγκυκλοπαίδεια: η κυριακάτικη μελαγχολία. Ξέρεις, εκείνη η στιγμή που όλα γύρω μοιάζουν όμορφα — έχει ήλιο, καφέ, μυρωδιά καθαρού σεντονιού — κι όμως, μέσα […]
Κάπου εκεί στα είκοσι, μας πείθουν πως υπάρχει ένα «μαγικό» σημείο στη ζωή — μια στιγμή όπου επιτέλους όλα μπαίνουν στη θέση τους. Σαν ένα κουτάκι που πρέπει τότε να τσεκάρουμε. Θα έχεις βρει τον εαυτό σου, τη δουλειά των ονείρων σου, τον έρωτα της ζωής σου, την τέλεια ισορροπία ανάμεσα σε καριέρα, φίλους, γυμναστήριο, διαλογισμό, ταξίδια, […]
Η τέχνη μιας αληθινής αγκαλιάς Όχι όλες οι αγκαλιές δεν είναι ίδιες. Το ξέρεις κι εσύ. Υπάρχει η τυπική, ευγενική αγκαλιά–κουμπωμένο χέρι στον ώμο, μισό χαμόγελο, δύο δευτερόλεπτα και τέλος. Και υπάρχει και η άλλη… εκείνη που λιώνεις μέσα της. Που το σώμα σου αναστενάζει με ανακούφιση. Που χωρίς να ειπωθεί λέξη, νιώθεις είμαι ασφαλής […]
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού. Όχι δε θα μιλήσω για την πρόληψη και πόσο σημαντική είναι. Μπορείς να τα διαβάσεις παντού αυτά. Θέλω να μοιραστώ εδώ την προσωπική μου εμπειρία. Ένα ταξίδι που άρχισε τον Ιούλιο του 2024. Πέρσι τέτοια εποχή βρισκόμουν σε καθημερινές θεραπείες. (η φωτογραφία από εκείνη […]
κι όχι μόνο από τη δουλειά Όλοι το ξέρουμε αυτό: κοιμάσαι επτά, οκτώ ώρες, ίσως κάνεις και έναν υπνάκο το μεσημέρι, και όμως… εξακολουθείς να νιώθεις κουρασμένος. Το είδος της κούρασης που δεν μπορεί να διορθώσει ο καφές. Το είδος της κούρασης όπου ακόμα και η ιδέα της ‘ξεκούρασης’ μοιάζει με αγγαρεία… «τώρα πρέπει να […]
