12 & 1

Βρισκόμαστε στο Σωτήριον έτος του 1992 και, ανήμερα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος , η Βούλα Πατουλίδου στη Βαρκελώνη φώναζε “για την Ελλάδα, ρε γαμώτο”. Ταυτόχρονα, στην Αθήνα -ποιος άλλος- ο γιος του Σωτήρη, εγώ ο Γιώργος, από την κοιλιά της μάνας μου ακόμα, ήξερα ήδη την απάντηση για κάθε ποιος. Αααυτός λοιπόν ! Για την Ελλάδα (ρε γαμώτο) 2.0

Δύσκολος, γκρινιάρης, βαρετός, αιώνιος φίλος της υπερανάλυσης και της νύχτας. Με ενημέρωσαν ότι θα γράφω και θα παίζω μουσική. Όμως κυρίως θα αναρωτιέμαι, θα απορώ, θα ονειρεύομαι και θα αναζητώ τελειότητα, γνωρίζοντας ότι δεν θα την βρω πουθενά. Χρησιμοποιώ nickname President όμως το μόνο προεδρικό διάταγμα που θα εκδώσω είναι το παρακάτω. Εσύ που μας διαβάζεις και εσύ που μας ακούς, μην μας επιτρέψεις να νομίζουμε πως είμαστε αρκετά καλοί για σένα. Μην κλείνεις το Riffs and Tales, χωρίς να μας κάνεις καλύτερους. Δεν σου αξίζουμε.

Γεια σας, με λένε Άννα, είμαι καλά και δεν έχω ιδέα τι πρέπει να γράψω εδώ. Η μία σκέψη έφερνε την επόμενη και ακύρωνε την προηγούμενη. Από αυτές ακριβώς τις εναλλαγές στη διάθεση υπήρξε και η ιδέα για το mood. Από την άλλη ένα σύντομο bio γράφεται γρήγορα -πριν αλλάξει και πάλι η διάθεση- και […]